Władze wprowadziły racjonowanie paliwa, ograniczyły funkcjonowanie transportu publicznego i wysłały pracowników na urlopy. Na ulicach miast praktycznie nie ma samochodów, przez większość dnia w domach brakuje prądu, a najważniejsza dla gospodarki branża turystyczna jest sparaliżowana.
Niektóre popularne hotele, cierpiące z powodu ciągłych przerw w dostawach energii elektrycznej, zaczęły się zamykać, a turyści są przenoszeni do innych miejsc zakwaterowania.
Dotyczy to również Rosjan. Obecnie na wyspie przebywa ponad 4 tys. rosyjskich obywateli. Aerofłot ograniczył przewozy i zaczął wywozić turystów. Jego samoloty przylatują puste, tym bardziej, że trzeba oszczędzać paliwo — od 10 lutego do 11 marca na międzynarodowych lotniskach Kuby nie tankuje się już zagranicznych statków powietrznych. Niektóre linie lotnicze zaczęły zaopatrywać się na sąsiednich wyspach. Air Canada, która ma na Kubie ok. 3 tys. klientów, poinformowała o zawieszeniu lotów z powodu braku paliwa.
W dekrecie z 29 stycznia Donald Trump nazwał Kubę "niezwykłym i nadzwyczajnym zagrożeniem". Amerykański prezydent zagroził cłami importowymi krajom, które będą próbowały dostarczać jej ropę. Ostatnią partię Kuba otrzymała 9 stycznia, z Meksyku. Wenezuela, która była głównym dostawcą ropy naftowej na wyspę i sprzedawała surowiec z dużym rabatem, przestała to robić po tym, jak 3 stycznia amerykańscy komandosi schwytali dyktatora Nicolasa Maduro. Kubańskie służby specjalne, które zapewniały mu ochronę i pomagały utrzymać władzę, nie były w stanie przeszkodzić operacji USA.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
"Szantaż i przymus"
Prezydent Meksyku Claudia Sheinbaum nazwała działania USA "skrajnie niesprawiedliwymi". — Nie można tak dusić narodu. Nie mają paliwa dla szpitali, dla szkół — powiedziała. Rząd Kuby oskarżył administrację Trumpa o "szantaż i przymus". Wielka Brytania i niektórzy kongresmeni z Partii Demokratycznej potępili blokadę importu ropy, a ONZ ostrzegła przed kryzysem humanitarnym.
Biały Dom zaprzecza, że kryzys został wywołany "krótkotrwałą zmianą wielkości dostaw ropy", jak stwierdził w zeszłym tygodniu przedstawiciel Departamentu Stanu ds. pomocy zagranicznej i spraw humanitarnych Jeremy Lewin.
Według informacji Departamentu Stanu USA przeznaczą 6 mln dol. (według aktualnego kursu 21 mln zł) na pomoc humanitarną dla Kuby. Wsparcie obejmie konserwy z tuńczykiem, ryż, fasolę, makaron i panele słoneczne do ładowania telefonów.
Rzeczywiście już przed rozpoczęciem blokady naftowej Kuba przeżywała najcięższy i najdłuższy kryzys gospodarczy od czasu przejęcia władzy przez komunistów w 1959 r.
Pusta ulica w Hawanie, Kuba, 8 lutego 2026 r.Adalberto Roque / AFP
Od dawna pod presją
Prawie 90 proc. Kubańczyków żyje w skrajnym ubóstwie, a 70 proc. nie jest w stanie regularnie spożywać co najmniej jednego posiłku dziennie, jak podało centrum analityczne Social Rights Observatory na podstawie wyników ankiety przeprowadzonej latem ubiegłego roku. Ponad 70 proc. Kubańczyków jako główne problemy wymieniło brak żywności i ciągłe przerwy w dostawach energii elektrycznej, które w niektórych regionach mogą trwać 18 godz. dziennie lub więcej.
Blokada znacznie pogłębiła te problemy.
64-letnia Lizzel Jimenez nie jeździ już do pracy — transport nie działa, a ministerstwo rolnictwa, gdzie zarabiała 4 tys. peso miesięcznie (według aktualnego kursu 589 zł), wysłało ją na bezterminowy urlop. W pierwszym miesiącu obiecano jej wypłatę pełnej pensji, a w kolejnych dwóch — 60 proc.
Wcześniej kobieta znalazła drugą pracę przy sterylizacji sprzętu w sąsiednim szpitalu za 3 tys. (442 zł) peso miesięcznie. Teraz dodatkowy dochód stał się jej głównym źródłem utrzymania. "Wszystko jest sparaliżowane. Praktycznie wszystkie miejsca pracy są sparaliżowane" — mówi "The Wall Street Journal" Jiminez, która wychowuje czteroletnią wnuczkę.
Mroczny scenariusz nad Kubą
Na stacjach benzynowych ustawiają się kolejki, w który trzeba czekać wiele godzin — często na próżno. W sobotę rano na głównej arterii w jednej z najbardziej ruchliwych dzielnic Hawany korespondent "The Wall Street Journal" widział tylko jeden samochód.
Administracja Trumpa nie określiła celów swojej polityki. Prezydent powiedział jedynie, że Stany Zjednoczone "prowadzą negocjacje z Kubą". — Nie musi dojść do kryzysu humanitarnego. Myślę, że prawdopodobnie przyjdą do nas i będą chcieli zawrzeć umowę — stwierdził.
Krach gospodarczy jest nieunikniony, ponieważ najpóźniej do kwietnia ropa całkowicie się skończy, jak ostrzega Jorge Pignon, ekspert ds. energetyki kubańskiej z Uniwersytetu Teksańskiego. — Największa awaria energetyczna, jaką kiedykolwiek widzieliście, nastąpi na Kubie wcześniej, niż wszyscy sądzą. I co teraz? Oto jest pytanie — podsumowuje.
